Drie Amsterdamse studenten over hun geldzorgen
Gesprek met budgetcoach Alexandra Kristel
In Amsterdam kampt bijna de helft van de studenten met geldzorgen. Eerder onderzoek van de Hogeschool van Amsterdam (HvA) liet zien dat 45 procent van de studenten het moeilijk vindt om rond te komen. Daarom kwam studentenvakbond ASVA begin dit jaar met voedselpakketten voor studenten die krap bij kas zitten. Daarnaast zet de HvA ook steeds vaker budgetcoaches in voor haar studenten.
Budgetcoach Alexandra Kristel (44) is een van de elf budgetcoaches voor studenten van het ROC van Amsterdam en van de HvA. Zij kunnen op afspraak kosteloos bij haar terecht met financiële vragen en problemen. “Soms komen studenten niet opdagen voor hun afspraak, omdat ze zich te veel schamen. Dan stellen ze het uit, en in de tussentijd wordt het probleem alleen maar groter. Maar we bijten niet en willen ze juist laten zien wat de mogelijkheden zijn.”
In 2024 begon de HvA met één budgetcoach voor acht uur per maand, ondertussen zit Kristel er acht uur per week, en is zij dus niet de enige die studenten die geldzorgen hebben bijstaat. “Het is hartstikke druk. Soms komen studenten met een kleine vraag, zoals onduidelijkheden over de belastingaangifte. Anderen komen met een vuilniszak ongeopende post. Dan zijn ze vaak te laat.”
Door het berekenen van budgetten helpt Kristel de studenten. “Het belangrijkste is om overzicht te hebben, dat missen ze vaak. Ze vergeten dan bijvoorbeeld dat ze elke dag een kopje koffie halen op het station. Of roken, dat is een dure hobby.”
Maar alleen iets doen aan een nicotineverslaving is niet altijd genoeg. “Vaak komen studenten structureel geld tekort omdat ze bijvoorbeeld geen recht meer hebben op studiefinanciering, of natuurlijk gewoon door inflatie.”
Student aan het woord
Amélie Wong Loi Sing (22), tweedejaars student media en cultuur aan de UvA, woont in De Pijp: ‘Vroeger at je noedels en ging je met de bus. Nu eet je burrata op een sourdoughbroodje en wil iedereen een VanMoof’.
“Aan het begin van de maand ben ik heel erg gul. Ik heb dan net mijn salaris gehad, zorgtoeslag is gestort, en DUO is binnen. Dan ga ik het terras op en denk ik: ik kan nu wel een aperol nemen in plaats van een witte wijn. Aan het einde van de maand voel ik dit in mijn portemonnee en leef ik van de typische studentenmaaltijden, zoals pasta pesto.
In de stad heb je snel de verleiding om van alles te kopen en altijd bij te blijven met de trends. Als op TikTok wordt gezegd ‘je moet dit hebben’, denk ik: ik moet dat echt hebben, want dan hoor ik bij de groep. Hierdoor merk ik dat studenten steeds verkwender raken. Vroeger was het gewoon: je eet je noedels en je gaat met de bus naar school. Nu eet je burrata op een sourdoughbroodje en wil iedereen een VanMoof.
Deze Amsterdamse cultuur veroorzaakt mijn geldzorgen en daar helpt mijn adhd ook niet bij. Sommige periodes ben ik het overzicht helemaal kwijt en maak ik onbewust domme afwegingen. Als ik net mijn Klarnarekeningen heb afbetaald, bestel ik weer nieuwe schoenen.
Mijn ouders zijn hiervan op de hoogte aangezien de Klarnabrieven nog bij hen op de mat vallen. Zij helpen mij door op mijn rekening mee te kijken. Als ik mijn salaris heb gekregen, zet mijn moeder gelijk mijn huur apart. Ik haal niets van mijn spaarrekening. Als ik geen geld meer heb, kijk ik of er nog wat in de fooienpot zit op mijn werk, ik heb een bijbaan bij Cannibale Royale in De Pijp.
Vooral bij het kopen van cadeautjes voor vriendinnen kom ik in de knel. Soms doen mensen zo nonchalant over 15 euro per persoon. Goede vriendinnen weten wel dat ik struggle met geld, maar niet iedereen hoeft over mijn geldzorgen te weten. Vaak vraag ik aan ze: is het oké als ik je tikkie over twee weken betaal?”
Lees het hele artikel op: Het Parool
