Rob’s Blog: #Onderweg naar vertrouwen
Als salesmanager ben ik vaak onderweg. Relaties bezoeken. Het lijntje weer wat warmer maken. Zorgen dat ze aan me denken op het moment dat er behoefte is aan advies of ondersteuning. Want ja… ik wil natuurlijk graag gebeld worden. Zodat ik voor onze professionals van Project en Advies mooie opdrachten gegund krijg.
Gunning. Dat is alles in onze branche. En nee, dat is geen vanzelfsprekendheid. Je moet het verdienen. Niet alleen met kennis en kunde. Dat is de basis. Maar vooral met aandacht. Oprechte aandacht voor je klanten. Eerlijkheid, integriteit, communicatie en snelheid.
Dat zijn de dingen die maken dat iemand je vertrouwt. En vertrouwen… dat is uiteindelijk waar het om draait. Als opdrachtgevers mij bellen, wil ik dat ze weten: Rob gaat het regelen. Die doet er alles aan om een oplossing te vinden.
Vandaag ben ik weer onderweg. Te vroeg voor mijn afspraak bij het buurtteam in Amsterdam. En eerlijk… dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg. Wat is er leuker dan gewoon alvast op locatie werken?
Er is een lokale ontmoetingsplek bij het buurtteam. Normaal zitten hier medewerkers in de pauze te eten of één-op-één gesprekken te voeren. Nu is het rustig. De Ramadan zorgt voor een andere dynamiek. Twee mensen achter de balie staren wat voor zich uit. Op de achtergrond klinkt Marokkaanse muziek. Ik vraag of ik mag plaatsnemen. Bestel een warme chocolademelk en open mijn laptop. Even de administratie wegwerken en een mooi moment om deze blog te schrijven.
Tussendoor gaat mijn telefoon. Een van mijn opdrachtgevers, een zzp’er, vraagt of ik nog werk voor haar heb. Terwijl we praten, blijkt dat zij op exact hetzelfde moment óók een afspraak heeft. Bij… jawel… hetzelfde buurtteam. Toeval bestaat niet.
Ik nodig haar uit om alvast aan te schuiven. Even samen een bakkie doen en bijpraten voordat onze afspraken beginnen. Dat zijn de momenten die ik mooi vind aan dit werk. Niet alleen schakelen over opdrachten, maar ook gewoon echt contact.
Ik laat de manager met wie ik zo een afspraak heb alvast weten dat ik er ben. Mijn schema is vandaag strak. Hierna moet ik door naar Almere. Eerder starten zou dus ideaal zijn.
Hij is verantwoordelijk voor de gedupeerden van de KOTA. Een flinke opgave. Ik ben benieuwd hoe het ervoor staat. Hebben ze alles onder controle? En zo niet dan staan wij natuurlijk klaar om met Project en Advies bij te springen.
Want uiteindelijk is dat waar ik het voor doe. Onderweg zijn. Verbinden.
En zorgen dat als het nodig is… wij er staan.